
Η Εξέλιξη που Κανείς Δεν Βλέπει
Υπάρχει ένα φυτό στο μπαλκόνι μου που εδώ και καιρό σκέφτομαι να εγκαταλείψω.. Δεν πεθαίνει ακριβώς, απλώς δεν φαίνεται να μπορεί

Υπάρχει ένα φυτό στο μπαλκόνι μου που εδώ και καιρό σκέφτομαι να εγκαταλείψω.. Δεν πεθαίνει ακριβώς, απλώς δεν φαίνεται να μπορεί

Πριν ξεκινήσω το σημερινό κείμενο, νιώθω πως χρωστάω μια μικρή εξήγηση.. Το blog έμεινε πιο ήσυχο απ’ όσο συνήθως τον τελευταίο

Η άνοιξη στην Ελλάδα δεν έρχεται σιγά-σιγά.. Έρχεται σαν να χτυπάει το κουδούνι και να λέει: «Καλημέρα. Σήκω. Έχεις δουλειές.»

Όταν το γραφείο δεν είναι έτοιμο, αλλά εγώ είμαι.. Υπάρχει μια στιγμή, σχεδόν κάθε μέρα, που ανοίγω τον υπολογιστή, ακουμπώ

Θυμάμαι μια περίοδο που άλλαζα χώρους πιο συχνά απ’ όσο αλλάζανε οι εποχές του χρόνου.. Δωμάτια με διαφορετικά παράθυρα, γειτονιές

Μια βροχερή Κυριακή, λίγη νοσταλγία και πολλή σκηνική μαγεία Πρώτη σειρά, και μια ορχήστρα που ανέπνεε δίπλα μας Την περασμένη

Υπάρχουν στιγμές μέσα στη μέρα μου, που όλα ησυχάζουν χωρίς να έχει συμβεί κάτι ιδιαίτερο.. Συνήθως συμβαίνει όταν κάθομαι στο

Λίγα πράγματα που με ηρεμούν αυτή την εποχή Δεν είναι όλες οι μέρες ίδιες..Κάποιες είναι πιο βαριές, πιο σιωπηλές, πιο

Αγαπημένε μου αναγνώστη, Εδώ στην Ελλάδα – τουλάχιστον στη πρωτεύουσα – δεν είχε χιόνι..Είχε βροχή!!!! Από εκείνες τις βροχές που

Όταν δεν έχω τίποτα να πω, δεν σηκώνομαι από το γραφείο.. Κάθομαι.. Κοιτάζω γύρω μου.. Το μέρος που γράφω δεν

Υπήρξε μια παύση στη γραφή.. Όχι από επιλογή αλλά από το σώμα.. Από την υγεία.. Από εκείνες τις παύσεις που

Δεν ήμουν ποτέ άνθρωπος των αποφάσεων της νέας χρονιάς. Ίσως γιατί, μεγαλώνοντας, είδα ότι οι περισσότερες από αυτές καταρρέουν κάπου

Κάθισε δίπλα στη σημερινή μέρα.. Μην τη ρωτάς.. Μην την αναλύεις.. Άφησέ την απλώς να περάσει.. Τα Θεοφάνεια δεν έρχονται

Λένε πως παλιά, πολύ πριν οι άνθρωποι μετρούν τον χρόνο με ημερολόγια, ο Ιανουάριος δεν είχε όνομα.. Τον έλεγαν απλώς

Με λασπωμένα χέρια και με μια καρδιά ορθάνοιχτη.. Ο κόσμος συνεχίζει να ρωτάει.. Γιατί είσαι αισιόδοξη για το 2026; Τι

Υπήρξα σχεδόν απούσα από τη γραφή και το διαδίκτυο για σχεδόν ολόκληρο τον Δεκέμβριο.. Όχι από αδιαφορία.. Αλλά γιατί ο

Υπάρχουν εποχές που η ζωή δεν μας ζητά να δημιουργήσουμε περισσότερο, μας ζητά απλώς να μείνουμε.. Οι τελευταίες εβδομάδες ήταν

Κυριακάτικο πρωινό, και το σπίτι μένει ακόμη ήσυχο μετά τη χθεσινοβραδινή καταιγίδα..Στο γραφείο μου έχουν μείνει τα μικρά απομεινάρια του

Αυτή η εβδομάδα δεν κύλησε όπως την είχα σχεδιάσει..Όχι γιατί έλειψε η πρόθεση, αλλά γιατί η ζωή άνοιξε τον δικό

Αγαπημένε μου αναγνώστη, Δεν ξέρω πού βρίσκεσαι αυτή τη στιγμή, ίσως κάθεσαι σ’ ένα παγκάκι, ίσως κοιτάς τη βροχή απ’
Το The written loom έχει την τιμή να βασίζεται στο WordPress