Εκείνοι που δεν τα παρατάνε Τα πρωινά του Αυγούστου, όταν ο ήλιος ανεβαίνει βαρύς και η ζέστη καίει τα πάντα,

Σήμερα ο καιρός θυμίζει Σεπτέμβρη κι ας γράφει ακόμη το ημερολόγιο Αύγουστο..Το πρωί σηκώνομαι με δροσιά, ανοίγω το παράθυρο και

Μια φορά, όχι πολύ μακριά από εδώ, ζούσε μια γυναίκα που είχε μάθει να μαζεύει τον κόσμο μέσα σε μικρά

Αγαπημένε μου αναγνώστη, Το περασμένο Σάββατο, μια πρόσκληση από τη “συμμαθήτριά μου”, την Ιωάννα, με οδήγησε στο Λαύριο, σε μια

Ο Αύγουστος πάντα με φέρνει πιο κοντά στη θάλασσά μου.. Όχι σε κάποια διάσημη, μακρινή ακτή, αλλά σ’ εκείνη που είναι

Ο πόνος είχε γίνει σχεδόν ποιητικός από την έντασή του. Ένας πονόδοντος επικός, που χτυπούσε αυτί, μάτι, και κάτι ακόμα

Μετά… μετά… μετά… κι ένα λεξικό Μετά από μια μέρα που μύριζε ήλιο και άσφαλτο, από εκείνες τις αθηναϊκές που

Την Κυριακή που μας πέρασε ήταν μια μέρα γεμάτη μαγεία και αστερόσκονη… Στο meet up για τα 20 χρόνια του

“Η Διαδρομή που Ήξερε Πού Πηγαίνω” Δεν ήταν ακριβώς ταξίδι..Ήταν περισσότερο ένα κάλεσμα..Κάτι ανάμεσα σε δάσος, δρόμο και ανάσα.. Ξεκίνησα

Ιούλιος? Για πότε φτάσαμε; Δεν το κατάλαβα..Ο χρόνος τρέχει, κι εμείς πίσω του με ένα μισογεμάτο παγωμένο ποτήρι στο ένα