Υπάρχει ένα φυτό στο μπαλκόνι μου που εδώ και καιρό σκέφτομαι να εγκαταλείψω.. Δεν πεθαίνει ακριβώς, απλώς δεν φαίνεται να μπορεί

Πριν ξεκινήσω το σημερινό κείμενο, νιώθω πως χρωστάω μια μικρή εξήγηση.. Το blog έμεινε πιο ήσυχο απ’ όσο συνήθως τον τελευταίο

Η άνοιξη στην Ελλάδα δεν έρχεται σιγά-σιγά..  Έρχεται σαν να χτυπάει το κουδούνι και να λέει: «Καλημέρα. Σήκω. Έχεις δουλειές.»

Όταν το γραφείο δεν είναι έτοιμο, αλλά εγώ είμαι.. Υπάρχει μια στιγμή, σχεδόν κάθε μέρα, που ανοίγω τον υπολογιστή, ακουμπώ

Θυμάμαι μια περίοδο που άλλαζα χώρους πιο συχνά απ’ όσο αλλάζανε οι εποχές του χρόνου.. Δωμάτια με διαφορετικά παράθυρα, γειτονιές

Μια βροχερή Κυριακή, λίγη νοσταλγία και πολλή σκηνική μαγεία Πρώτη σειρά, και μια ορχήστρα που ανέπνεε δίπλα μας Την περασμένη

Υπάρχουν στιγμές μέσα στη μέρα μου, που όλα ησυχάζουν χωρίς να έχει συμβεί κάτι ιδιαίτερο.. Συνήθως συμβαίνει όταν κάθομαι στο

Λίγα πράγματα που με ηρεμούν αυτή την εποχή Δεν είναι όλες οι μέρες ίδιες..Κάποιες είναι πιο βαριές, πιο σιωπηλές, πιο