Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που μετρούν τις μέρες μέχρι τα Χριστούγεννα.Εγώ, ανήκω σε εκείνους που απλώς… δεν σταμάτησαν ποτέ να τα
Εσύ που ήρθες πάλι να με διαβάσεις, Εύχομαι να είσαι καλά.. Ήθελα να μοιραστώ μαζί σου κάτι που ανέκαθεν μου
Είναι τόσο εύκολο… μια αρνητική σκέψη, ένα σχόλιο, μια στιγμή, να σκεπάσει όλη την καλοσύνη μιας ημέρας. Μια σκληρή λέξη
Αγαπημένε μου αναγνώστη, Δεν ξέρω πώς έφτασες εδώ. Ίσως επειδή αγαπάς τις βιβλιοθήκες, ή ίσως γιατί κάτι σε τράβηξε απ’
Το Τέλος – Ένας Σιωπηλός Αποχαιρετισμός Η Ταλιθά έφυγε πρώτη..Ένα βράδυ, όταν η λίμνη ήταν γαλήνια και το φεγγάρι ολόγιομο,
Η αυγή ανέτειλε απαλά πάνω από τη λίμνη. Τα νερά είχαν ξαναβρεί την ησυχία τους, σαν να μην είχαν ταραχτεί
Κάποιες αγάπες λάμπουν πιο δυνατά.. λίγο πριν σβήσουν.. Η λίμνη είχε πάντα μαγεία μέσα της, μα κανείς δεν το ήξερε,
Μια Καταιγίδα που Δεν Ήταν Απλώς Καταιγίδα Εκείνη τη νύχτα, ο άνεμος δεν φυσούσε απλώς.. θυμόταν.. Κατρακυλούσε από τα βουνά,
Εκεί, στην καρδιά της φύσης, στέκει ένα ξύλινο σπιτάκι με μία μονάχα κρεβατοκάμαρα, δίπλα σε μια λίμνη που γνωρίζει όλες
Μια νοσταλγική βόλτα γεμάτη χρώματα, φωνές και μυρωδιές Ο Ιούνιος κατέφθασε, φέρνοντας μαζί του την απαλή υπόσχεση του καλοκαιριού και
Να στείλεις γράμμα, λένε, είναι ξεπερασμένο.. Να περιμένεις μέρες για να φτάσει.. Να κολλάς γραμματόσημο. Να γράφεις διεύθυνση με το
Μερικά πράγματα απλώς… δεν είναι. Δεν έγιναν. Δεν ειπώθηκαν. Δεν σώθηκαν.Δεν κύλησαν όπως ελπίσαμε.Δεν φώτισαν τον δρόμο, ούτε άνοιξαν το
Δεν είναι ότι δεν ξέρω να στείλω ένα μήνυμα. Ούτε ότι με τρομάζει το πληκτρολόγιο ή οι ειδοποιήσεις. Είναι απλώς
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullam.
