Την Κυριακή που μας πέρασε ήταν μια μέρα γεμάτη μαγεία και αστερόσκονη…
Στο meet up για τα 20 χρόνια του Postcrossing, ένιωσα σαν να είχα μπει σε έναν μικρό, μαγικό κόσμο, όπου οι λέξεις και οι εικόνες δεν ήταν απλώς χαραγμένες πάνω σε χαρτί, αλλά ζωντάνευαν, ταξίδευαν και ένωναν ανθρώπους από κάθε γωνιά του κόσμου. Εκεί, ανάμεσα σε ψίθυρους και γέλια, βρέθηκα με ανθρώπους που μοιραζόμαστε την ίδια μαγεία, το ίδιο όνειρο: την ανταλλαγή καρτ ποστάλ. Άνθρωποι που, παρόλο που οι ζωές μας ακολουθούν διαφορετικούς δρόμους, μοιραζόμαστε μια μοναδική γλώσσα, αυτή της καρδιάς που μιλάει μέσα από εικόνες και λέξεις που ταξιδεύουν πιο γρήγορα από τον χρόνο..
Το καφέ γέμισε με ζεστασιά και φως. Κάποιοι από αυτούς ήταν φίλοι που ήδη ήξερα, άλλοι ήταν καινούργιοι, αλλά όλοι φέραμε μαζί μας την ίδια ενέργεια: τη χαρά του να μοιραζόμαστε κάτι τόσο προσωπικό και ιδιαίτερο. Όταν ήρθε η στιγμή να υπογράψουμε τις καλοκαιρινές μας κάρτες, ήταν σαν να γράφαμε ένα μικρό κομμάτι της ψυχής μας σε κάθε λέξη, σε κάθε εικόνα. Κάθε κάρτα που έφυγε από τα χέρια μας δεν ήταν απλώς ένα κομμάτι χαρτί, αλλά μια μικρή πύλη, που άνοιγε σε άλλες καρδιές, σε άλλες στιγμές, σε άλλους κόσμους..
Η επιστροφή στο σπίτι με γέμισε με τη ζεστασιά που αφήνουν τα όμορφα πράγματα μέσα μας. Καθισμένη στο γραφείο μου, άφησα τη μαγεία να με πλημμυρίσει ξανά, καθώς έγραφα τις σκέψεις μου στις υπογεγραμμένες κάρτες. Ήξερα ότι κάθε λέξη που έγραφα ταξίδευε με ελπίδα, προσμονή και συντροφικότητα σε κάποιον που το περιμένει. Οι φίλοι μου postcrossers σε άλλες χώρες, περιμένουν αυτές τις καρτ ποστάλ σαν μικρές αναμνήσεις από έναν άλλο κόσμο, έναν κόσμο που δημιουργούμε μαζί, με κάθε αποστολή, με κάθε λέξη..
Αυτό το χόμπι, παρόλες τις αυξήσεις των γραμματοσήμων, παρόλες τις μηχανές και τις ψηφιακές εποχές, συνεχίζει να έχει την ομορφιά του, την αθωότητά του. Γιατί η καρτ ποστάλ, για εμάς, δεν είναι απλώς χαρτί και εικόνα. Είναι ένα μικρό σύμπαν που δημιουργείται με κάθε γραφή, με κάθε αποστολή, και γίνεται μέρος της ιστορίας μας, της κοινής μας ιστορίας, μιας ιστορίας που συνεχίζεται και ταξιδεύει χωρίς τέλος..
Και παρόλο που οι υποχρεώσεις της ζωής μας τραβούν πίσω στην πραγματικότητα, αυτή η στιγμή, η στιγμή της ανταλλαγής, της σύνδεσης, της αναμονής, είναι το διάλειμμα που κάνει τη ζωή μας πιο όμορφη. Είναι η στιγμή που θυμόμαστε, για άλλη μια φορά, ότι η μαγεία δεν είναι κάτι μακρινό. Είναι εδώ, μέσα σε κάθε καρτ ποστάλ, σε κάθε λέξη, σε κάθε φιλική χειρονομία..
Μέχρι να συναντηθούμε ξανά..
Τατιάνα..
Αφήστε μια απάντηση