
Ο κόσμος που φωνάζει και ο κόσμος που ψιθυρίζει
Η προσοχή μας δημιουργεί τον κόσμο που κατοικούμε… Πού στρέφουμε το βλέμμα μας Η ταχυδρομική μου θυρίδα σήμερα είχε

Η προσοχή μας δημιουργεί τον κόσμο που κατοικούμε… Πού στρέφουμε το βλέμμα μας Η ταχυδρομική μου θυρίδα σήμερα είχε

Για την απλότητα που δεν είναι «λίγη», είναι η πιο έξυπνη μορφή φροντίδας Μια φράση που έφτασε ταχυδρομικά (και μου

Σήμερα είναι κανονικά η μέρα της ταχυδρομικής μου θυρίδας.. Ημέρα αλληλογραφίας..Η μέρα που κανονικά περπατώ μέχρι το ταχυδρομείο, αφήνω φακέλους

Όταν φίλοι στέλνουν μικρά κομμάτια χρόνου μέσα σε φακέλους, είναι η στιγμή που μία ταχυδρομική θυρίδα γεμίζει ζωή.. Ανοίγοντας τη

Όταν το ταχυδρομείο άρχισε ξανά να κινείται Μετά από πολύ καιρό αδράνειας, τα ελληνικά ταχυδρομεία μοιάζουν να κινούνται ξανά.. Σιγά

Αυτή την Παρασκευή το η Ταχυδρομική Θυρίδα 49 θα παραμείνει κλειστή.. Η Μέλη μου, το σκυλί που με συντρόφευσε 15

Κάποιες φορές μια ταινία δεν είναι απλώς ιστορία, είναι υπενθύμιση..Υπενθύμιση για όλα όσα θα μπορούσαν να είχαν χαθεί, αν δεν

Ανοίγοντας την ταχυδρομική μου θυρίδα αυτή την εβδομάδα, με περίμεναν ταξίδια κλεισμένα μέσα σε κάρτες, μικρά παράθυρα του κόσμου που

Όλα είναι κλειστά σήμερα.. Όχι μόνο τα μαγαζιά..Όχι μόνο το ταχυδρομείο..Όχι μόνο η θυρίδα 49 που, κανονικά, θα με περίμενε..

(Μιλάει το Λεξικό του 1972) Τον τελευταίο καιρό, οι μέρες μου είναι γεμάτες σιωπές και λέξεις.. Πολλές λέξεις.. Κάποιες τις

Να στείλεις γράμμα, λένε, είναι ξεπερασμένο.. Να περιμένεις μέρες για να φτάσει.. Να κολλάς γραμματόσημο. Να γράφεις διεύθυνση με το

Μερικά πράγματα απλώς… δεν είναι. Δεν έγιναν. Δεν ειπώθηκαν. Δεν σώθηκαν.Δεν κύλησαν όπως ελπίσαμε.Δεν φώτισαν τον δρόμο, ούτε άνοιξαν το

Δεν είναι ότι δεν ξέρω να στείλω ένα μήνυμα. Ούτε ότι με τρομάζει το πληκτρολόγιο ή οι ειδοποιήσεις. Είναι απλώς
Το The written loom έχει την τιμή να βασίζεται στο WordPress