Το Τέλος – Ένας Σιωπηλός Αποχαιρετισμός Η Ταλιθά έφυγε πρώτη..Ένα βράδυ, όταν η λίμνη ήταν γαλήνια και το φεγγάρι ολόγιομο,

Η αυγή ανέτειλε απαλά πάνω από τη λίμνη. Τα νερά είχαν ξαναβρεί την ησυχία τους, σαν να μην είχαν ταραχτεί

Κάποιες αγάπες λάμπουν πιο δυνατά.. λίγο πριν σβήσουν.. Η λίμνη είχε πάντα μαγεία μέσα της, μα κανείς δεν το ήξερε,

Μια Καταιγίδα που Δεν Ήταν Απλώς Καταιγίδα Εκείνη τη νύχτα, ο άνεμος δεν φυσούσε απλώς.. θυμόταν.. Κατρακυλούσε από τα βουνά,

Εκεί, στην καρδιά της φύσης, στέκει ένα ξύλινο σπιτάκι με μία μονάχα κρεβατοκάμαρα, δίπλα σε μια λίμνη που γνωρίζει όλες