Όταν το ταχυδρομείο άρχισε ξανά να κινείται
Μετά από πολύ καιρό αδράνειας, τα ελληνικά ταχυδρομεία μοιάζουν να κινούνται ξανά.. Σιγά σιγά. Διστακτικά. Σαν να ξαναμαθαίνουν μια παλιά συνήθεια..
Δεν ξέρουμε πόσο θα κρατήσει αυτή η κίνηση, αλλά ας ελπίσουμε για το καλύτερο..
Τις τελευταίες εβδομάδες άρχισαν να φτάνουν κάρτες που είχαν χαθεί μέσα στον χρόνο..
Χριστουγεννιάτικες ευχές..
Κάρτες γενεθλίων από τον Δεκέμβριο..
Μικρά χαρτονένια ίχνη ανθρώπων που είχαν ήδη προχωρήσει στον καινούριο χρόνο..
Έφτασαν τέλη Ιανουαρίου και αρχές Φεβρουαρίου. Υποθέτω θα είναι “κουρασμένες” από το ταξίδι, αλλά ασφαλείς..
Και τελικά αυτό έχει σημασία..
Κάλλιο αργά παρά ποτέ..
Υπάρχει κάτι παράξενα συγκινητικό σε μια καθυστερημένη κάρτα.. Σαν να κουβαλά περισσότερο χρόνο απ’ όσο της αναλογεί.. Σαν να έχει περάσει από περισσότερα χέρια, περισσότερες σιωπές, περισσότερες στάσεις..
Η αλληλογραφία ήταν πάντα έτσι: λίγο απρόβλεπτη, λίγο πεισματάρα, λίγο ρομαντική.
Η μικρή τελετουργία της επικοινωνίας
Για όσους αγαπούν τις κάρτες, η αναμονή είναι μέρος της χαράς, όπως άλλωστε και η συλλογή..
Κάθε κάρτα είναι μια μικρή απόδειξη ότι κάπου, κάποιος αφιέρωσε χρόνο..
Διάλεξε μια εικόνα..
Έγραψε λίγες λέξεις..
Κόλλησε ένα γραμματόσημο..
Περίμενε κι εκείνος..
Αυτό το χόμπι, ή ίσως αυτή η ανάγκη, δεν έχει να κάνει μόνο με το χαρτί, αλλά με την παρουσία ..
Σε έναν κόσμο όπου όλα φτάνουν αμέσως, η αλληλογραφία συνεχίζει να ταξιδεύει με τον δικό της ρυθμό..
Και ίσως αυτός ο αργός ρυθμός είναι που την κάνει τόσο πολύτιμη..
Γιατί όταν μια κάρτα φτάνει, ακόμη κι αν αργήσει, δεν είναι απλώς ένα αντικείμενο..
Είναι μια μικρή απόδειξη ότι η σύνδεση επιμένει..
Ότι η επικοινωνία βρίσκει πάντα τρόπο..
Και ότι το ταχυδρομείο, όπως και οι άνθρωποι, μπορεί να χαθεί για λίγο, αλλά θυμάται τον δρόμο της επιστροφής..
Η υπομονή είναι μέρος της αλληλογραφίας
Ίσως τελικά η αλληλογραφία να μας μαθαίνει κάτι που ξεχνάμε συχνά: τα σημαντικά πράγματα δεν έρχονται πάντα στην ώρα τους, αλλά έρχονται..
Και όσο συνεχίζουν να φτάνουν κάρτες στο γραμματοκιβώτιο, έστω και καθυστερημένες, θα υπάρχει πάντα ένας λόγος να περιμένουμε την επόμενη..
Τατιάνα,
Αφήστε μια απάντηση