«Ο χρόνος πέρασε.. Έδωσες αρκετά.. Τώρα κλείσ’ το..»
(ή αλλιώς: Δεν είναι όλοι οι φάκελοι για άνοιγμα ξανά..)
Τόσες σελίδες..
Τόσα «αν»..
Τόσα «ίσως» με ημερομηνία λήξης..
Έδωσες χρόνο, λέξεις, σιωπές..
Περίμενες..
Κατάλαβες..
Ξαναπερίμενες..
Και μετά..
Έπεσε η βελόνα στο «αρκετά»..
Όχι στο «φτάνει πια»..
Στο αρκετά.. Εκείνο το τρυφερό «ως εδώ», που δεν ουρλιάζει..
Απλώς σου φτάνει..
Η Ρόουζ γύρισε το καπάκι του ρολογιού, το άκουσε να κουρδίζεται για λίγο ακόμη, κι έπειτα ψιθύρισε:
«Μέχρι εδώ έγραψε. Το υπόλοιπο, δεν μου ανήκει..»
Η ζωή συνεχίζεται, αλλά όχι όλα τα κεφάλαια..
Κάποια είναι γραμμένα μόνο για να ξεκινήσουν..
Όχι για να τελειώσουν..
Ρόουζ
Αφήστε μια απάντηση